 | ||||
گلی دارم که از بویش چنان مدهوش مدهوشم
که گویی آسمان ،رنگین کمان عطر نو دارد
گلی دارم چه زیبا،آشنا ،به به
ولی ،افسوس می گرید.
گلی در باغ رویاهای مستانه
نمیدانم چرا در بیقراری های من اینگونه می گرید؟
شگفت از باغبان این گل زیبا
شگفتا ، چار فصل زندگی را
اینچنین زیبا و محزون
در کنار لانه بلبل
به صد افسوس می گرید.
گلی دارم که می گرید
گل من ،نازنینم
اشک هایت ،شبنم صبح سپید آرزوها شد
گل من،ای تمام هستی من
چشم هایت دیدگان آسمان کهکشان ها شد
نگه کن ،آشنایان را نگه کن!
پرستوهای عاشق را نگه کن!
کاینچنین دیوانه در این آسمان خسته می چرخند
نگه کن موج دریا را که بر ساحل چه می کوبد!
چه دریایی!
و من مغموم و دلتنگم
ازین طوفان دلتنگی
ازین افسون بی رنگی
ازین بیگانگی ،افسوس
صد افسوس ،دلتنگم
گلی دارم که می گرید
گلی دارم که می گوید
مرا با قاصدان ابر و بارانت بگو
هر گز نبارد خاک من را اشک و بارانی
پرستوهای زیبا را بگو
این آسمان دیگر ندارد جای پروازی
بگو آلاله ها در خاک می میرند
بگو بلبل نماند بر سر خاکم
چنین مستانه در آواز و خوشرقصی
مرا در خاطرات باغ زیبایت بسوزان
نسیم ات را بگو هرگز نیاید صبحدم
کاینجا من بیگانه در خاکم
ولی افتاده از قامت
به تیغ باغبان
بیجان و بی رنگم.
گلی دارم که در چشمان من آهسته می خشکد
و می گوید
مرا در خاطرات باغ چشمانت بسوزان.
كلاغ همان كبوتر است ! كه در سطل رنگ سياه افتاده است !
خار همان گل است ! منتها چون زبانش تند و تيز است به نظر ما خوش نمي ايد ! كلبه ي درويشي همان كاخ است ! فقط در ابعاد صميمي تر
كه ما را به هم نزديك تر مي كند !
بياييد يه كم ، فقط يه كم اينجوري فكر كنيم.
اونوقت ديگه كلاغا رو با سنگ نمي زنيم...
ديگه يه خارو زير پا له نمي كنيم...
به كلبه ي درويشي با اكراه نيگا نمي كنيم.
فكرشو بكن، چقدر زندگيامون تغيير مي كنه
من تو را در آسمان عشق یافتم
در بیکرانه ای تا ابدیت
و سوگندی تا زیر خاک
من در آسمان عشق تو
ایمان مطلق ام
مرا تا ابدیت عشق
همراه شو ای عزیز
ای تمامت عشق
میروی با اشک حسرت دیده ام را تر کنی
میروی تا با نبودن عشق را پرپر کنی
آن همه گفتی نگاهم با نگاهت زنده است
من نباشم میتوانی روزها را سر کنی؟
در نبودت گریه کردم آینه احساس کرد
آینه شو گریه ام را حس کنی ،باور کنی
سبز در عشقت شدم ،کم کم تو دانستی ولی
عاقبت میخواستی در قلب من خنجر کنی
بعد تو در سینه نامت میشود یک خاطره
کاش میشد قصه عشق مرا باور کنی
کسی را یارای بودن با من بود
ای کاش در این ابی اقیانوس رویایی
کسی را به فکر قایق سواری بر دل من بود
ای کاش در اغوش غم این شب طولانی
کسی را تو فکر لالایی مرگ شب من بود
ای کاش در این بغض بی پرده تنهایی
کسی را برای زخم درد من مرهم بود
ای کاش در این شب تاریک قصه تلخ
خورشیدی را برای روشنایی در دست فلک بود
ای کاش برای مرهم این قصه تلخ
کسی را همچو من در راه تو معشوق شدن بود
ای کاش در قلب این تنهاترینان
کسی را بود همچو ماهی در قلب دریاهان
هيچ وقت براي كسي گريه نكن چون هيچ كس ارزش اشك تو را ندارد و ان هم كه ارزش اشك تو را دارد طاقت ديدن اشك تو را ندارد
Only For You
تو را از بین صدها گل جدا کردم
تو سینه جشن عشقت رو به پا کردم
برای نقطه ی پایان تنهایی
تو تنها اسمی بودی که صدا کردم
عشق من عشق من
عشق من عشق من
بگو از پاکی چشمه منو لبریز خواستن کن
با دستات حلقه ای از گل بساز و گردن من کن
اگه از مرگ باورها از آدمها دلم سرده
نوازش کن تو دستام رو که خیلی وقته یخ کرده
که خیلی وقته یخ کرده
عشق من عشق من
عشق من عشق من
دیگه دلواپس بودن واسم بسه
دیگه بیهوده پیمودن واسم بسه
زیادیم کرده پژمردن
زیادیم کرده غم خوردن
توی بیداد تنهایی
درعین زندگی مردن
عشق من عشق من
عشق من عشق من
بگو از پاکی چشمه منو لبریز خواستن کن
با دستات حلقه ای از گل بساز و گردن من کن
اگه از مرگ باورها از آدمها دلم سرده
نوازش کن تو دستام رو که خیلی وقته یخ کرده
که خیلی وقته یخ کرده
عشق من عشق من
عشق من عشق من
دیگه دلواپس بودن واسم بسه
دیگه بیهوده پیمودن واسم بسه
زیادیم کرده پژمردن
زیادیم کرده غم خوردن
توی بیداد تنهایی
درعین زندگی مردن
عشق من عشق من
عشق من عشق من
نميخوام بگم که قدر يه دنيا دوستت دارم...چون دنيا يه روز تموم ميشه...
نميخوام بگم که مثل گلی...چون گل هم يه روز پژمرده ميشه...
نميخوام بگم که سياهی چشمات مثل شبهای پر ستاره اس...چون شب هم بالاخره تموم ميشه...
نميخوام بگم که مثل اب پاک و زلالی...چون اب که هميشه پاک نميمونه...
نميخوام بگم که دوستت دارم...چون منکه اصلا دوستت ندارم...بلکه من عاشقتم ...
چقدر سخته هر لحظه با تو بودن اما از تو دور بودن...
زندگی را دوست دارم نه در قفسعشق را دوست دارم نه در هوس تو را دوست دارمتا آخرین نفس .!! 
عشق من دوستت دارم
اندازه قلبم دوستت دارم
در امتداد لحظه ها تنها تو هستی رو به روم آرامش قلب منی ای انتهای آرزوم
ای همیشه مهربون توی زندگیم بمون دلمو تنها نذار منو از خودت نرون
با تو دارم به خدا آرزوی زندگی عاشق روی توام در کمال بندگی
کاش می شد عشق را تفسیر کرد خواب چشمان تو را تعبیر کرد
کاش می شد همچو گلها شاد بود سادگی را با تو عالم گیر کرد
کاش میشد در حریم سینه ها عشق را با وسعتش تکثیر کرد
به نام عاشق تنها
در تمام شعر هایم بغض کالم را ببین
بیت بیتش را بخوان و تک سوالم را ببین
روز باران تو زیر رعدو برق انتظار
من ولی تنها به فکر تو خیالم را ببین
آسمان را با تمام ابر هایش می خرم
تا کمی هم من ببارم حس و حالم را ببین
شاعری دیوانه خواندی بغض کردم بعد تو
شعر چشمانت سرودم قیل و قالم را ببین
با تمام طعنه ها من "دوستت دارم"توهم
باورم کن انتخاب ایده آلم را ببین
تو مثل ساحری بودی که در آنروز مهمانی
طلسمم کردی و گشتم اسیر عشق و زندانی
از آن روزی شدم عاشق که دستت را به من دادی
همان جا حاکم شهر دلم گشتی به آسانی
چه رو زپر شکوهی بود آن روزی که گفتی
همیشه عاشقت هستم و در قلبم تو می مانی
هنوز عاشقم دنیای دردم مثل پر وانه ها دورت می گردم
اگر درياي دل آبيست..............تويي فانوس زيبايش..
اگر آينه يك دنياست...............تويي معناي دنيايش..
تو يعني دستهاي گل را...........ز آن سوي افق چيدن.
تو يعني پاكي باران.............. تو يعني لذت ديدن.
تو يعني يك شقايق ...............به يك پروانه بخشيدن.
تو يعني از سحر تا شب به زيبايي درخشيدن.........تو يعني يك كبوتر را ز تنهايي رها كردن.
خداي آسمانها را...............................به آرامي صدا كردن..
تو يعني مثل نيلوفر هميشه مهربان بودن...........تو يعني باغي از مريم..
تو يعني كهكشان بودن.....................تو يعني چتري از احساس براي قلب باراني.
تو يعني پيك آزادي....................براي روح زنداني.
تو يعني در زمستانها................ به فكر پونه افتادن..
تو يعني روح باران را.....................متين و ساده بوسيدن.
و يا در پاسخ يك لطف.................به روي غنچه خنديدن
اگرچه دوري از اينجا..................تو يعني اوج زيبايي..
كنارم هستي و هر شب ............. به خوابم باز ميآيي
